Sohbet Avrupa

Neden bu kadar hayatımın içindesin ki sanki? Beklenmeyen bir anda geldin ve hayatımın tamda merkezine oturdun kaldın… Oysa ki sen davetsiz bir misafirdin sence de haddini aşmamış mıydın uzun zamandır kimsenin girmediği(giremediği)kalbimin gizli kapısını tıklarken(!) ? Önce o kapıyı duymamazlıktan geldim , kaçmaya çalıştım ; yok olmadı işte… Sen o masumluğunla o kapıyı tıklarken sana karşı kayıtsız kalamazdım duyuyordum seni..

Günden güne alıştım sana… Oysa ki ben çok korkuyordum sana alışmaktan; çünkü biliyordum , adım gibi biliryordum bir gün gideceğini… Sen bambaşka bir mevsimin çiçeğisin , ben hep sonbahar.Ben bir çiçeği yeşertecek kadar güçlü değilim anla bunu,güneşim yalancı ısıtamaz ki yüreğini!

Kaçıp kurtulmaya çalıştıkça daha çok içine girdiğim bir girdap gibisin…Yok mu bir kurtuluşum?

Adı aşk mı bu alışkanlığın? Aşk olmamalı ben hep kaçtım aşktan , aşk beni böyle ansızım , ummadığım bir anda yakalamış olamaz..Yoo aşk değil bu , aşk olamaz , olmamalı peki öyleyse ne?

Biliyor musun kalbimin senden önceki davetsiz misafiri de böyle masumca ansızın gelmişti… Kendimce kalbimdeki misafire hürmette kusur etmemiştim ; ama neden bilmiyorum o giderken kalbimide yakıp yakıp öyle gitmişti , ancak toparlandım derken şimdi de sen? Yoo hayır kalbim artık çok güçsüz bir kez daha yıkılırsa toparlayamam onu , bir gidişi daha kaldıramaz ..

Ah bir bilsem ki hak edeceksin bu sevgiyi kabulümdür senle gelen her hüzün ; ama bilmiyorum.. Tek bildiğim er ya da geç gideceksin, ben benle tek bırakıp gideceksin…

Evet korkuyordum sana alışmaktan , korktuğum başıma geldi alıştım; ama daha vakit erken gideceksen şimdi git sana daha çok bağlanıp sevmeden… Hiç girme kalbime sessiz sedasız git…
Gitmeyeceksen de öğret bana sevgiyi taa en başından yalansız , yanlışsız!

Seni seviyorum, çünkü; her sabah kalktığımda bir günü daha senle yaşıyacak olmanın mutluluğu sarıyo beni, senin varlığını uzaklarda olsada hissetmek güzel güne senle başlıyorum ya dünya umurumda degil,ben hayatı senle keşfediyorum mavi gökyüzünü,sanki senden önce hiç yaşamamış gibiyim .

seni seviyorum çünki herşeyde sen varsın seyrettiğim her filimde,okuduğum kitabın her satırında ,dinlediğim her şarkının notasında,konuştuğum her insanın yüzünde.

seni seviyorum çünki her an her saniye benimlesin seni hisetmem için yüzüne bakmama gerek yok ,gözümü kapatsam ordasın, görmeme gerek yok sokaktaki her yüz sensin aslında .

seni seviyorum senle yaşanacak bir an için bile herşeyden vazgeçerim biranda tamda herşeyden vazgeçmek üzeryeken yıldırım gibi düştün hayatıma

;aklıma düştüğün an diyecegim ama aklımda olmadıgın bir an yokki
her an bendesin zaman kavramını yitirdi sanki ,seni seviyorum esmerim.

seni seviyorum bütün ihanetlerden arınmış ,yalan sevdaları ,sahte aşkları bir kenara bırakmış ve kendini aşka adamış bir kızım ben senin sadece senin aşkına,

sen gel de gelirim herşeyi bir kenara bırakarak utangaçlığımı ,yanlızlığımı kederlerimi ,acılarımı unutarak senin olmaya senle yaşamaya senle yaşlanmaya gelirim

tüm yalancı seni üzen o eski aşkları at bi kenara başını gögsüme yaslayıp sus ve yum gözlerini tüm yalancı sevdalara inat sus aşkım ,sen bendesin artık kazındın daglandın yüreğime ,artık yalan aşklardan ihanetlerden arınmış bir yürek var karşında seni sonsuza hatta sonsuzluğun ötesinde sevecek

NOT: senden önce mucizelere inanmazdım aşkım ama şimdi geldin. umudum, esmerim sen benim başıma gelen en güzel ve özel şeysin. Seninle bir gün degil, bir ömür paylaşırım aşkım seni çokkk seviyorum.

Avrupa sohbet odaları - aşk hikayeleri;

Biliyorum benden sürgün aşk… Kimbilir hangi bahar uyanır ümitlerim. Sevda heveslerim ne zaman filizlenir yüreğimin kıyılarında yeniden? Ayaklarımı yerden kesecek bir bakışa daha değer mi gözlerim? Ve ne zaman döner aşk sürgünlerden yurduna. Çoktan gözlerimden gitmiş sevdalarım hangi köşebaşında kaybolup karıştı yağmura bilsem? Bir ismin yürekte yarattığı o depremler titretir mi ruhumu bir kez daha? Böyle ıssızlığımda tükenip giderken ben, bir yürek dolusu sevda gelse tutsa elimden. Desem ki, benimde yerim var bu hayatta… Oysa daha kimbilir kaç gölge karışacak gecemden bilinmeze. Ve beklerken vazgeçmeye koyulacak belkide yürek… Kaç zaman geçecek üzerinden ömrümün. Kırık, dökük, anlamsız ve artık yokolmaya hazır… Tamda son nefesini veriyorken ümidim, belki gelir o özlemiyle yanıp tutuştuğum sevgili, gecikti ama gelir belki… Sarar yaralarımı, affettirir geç kalmışlığını ve unuturum isyanlarımı ben. Kimbilir gelir belki. Biraz daha beklemeliyim, öyle sabırla beklemeliyim ki o geç kalan sevgili geldiğinde sımsıkı sarmalıyım onu, bırakmamalıyım. Yine giderse geç kalır diye korkmalı yüreğim. Bir çocuk gibi titremeliyim üstüne. Böylece onu kaybetmemek için savaşmalı ve kazanmalıyım yitirdiğim zamanlara inat… Bir küçük ümidim var işte… hala var! Bir yerlerde beklendiğini bilir ve gelir o dönüşüne hasret kaldığım sevgili… Gecikti ama gelir belki…

TUĞBA TOKAT